Eric Patrick Clapton werd geboren op 30 maart 1945 in Ripley (Surrey, Engeland) als zoon van de 16 jarige Patricia Molly Clapton en de 25 jarige Canadese soldaat Edward Walter Fryer, die bij het einde van de oorlog terugkeerde naar Canada vooraleer Eric geboren was.
Eric werd opgevoed door zijn grootmoeder en zijn stiefvader.
Voor zijn 13de verjaardag kreeg hij een Hoyer-gitaar, maar het goedkope instrument was moeilijk te bespelen en al snel verloor hij zijn interesse.
Pas 2 jaar later nam hij het instrument terug in de hand en bleef hij constant blues-akkoorden oefenen.
Toen hij 17 was speelde hij voor het eerst in een band, The Roosters, waar ook Tom McGuinness (later gitarist bij Manfred Mann) meespeelde.
Eind 1963 ging hij bij de gitaarbluesband The Yardbirds spelen.  Begin 1965 had de band een eerste grote hit (For your love) en wilden de andere bandleden, ten gevolge van dit succes,  meer popgerichte muziek spelen.
Clapton bleef echter trouw aan de blues, dus verliet hij The Yardbirds (hij werd eerst vervangen door Jimmy Page en vervolgens door Jeff Beck) en ging hij bij John Mayall  & The Bluesbreakers spelen.
In deze periode verving hij zijn Fender Telecaster op Vox AC30 door een Gibson Les Paul Standard op Marshall.
Een goed jaar later (juli 1966) verliet hij de Bluesbreakers (hier werd hij vervangen door Peter Green, de latere gitarist van Fleetwood Mac) en ging hij in op de uitnodiging van Ginger Baker om, tesamen met Jack Bruce aan de bas,  de supergroep Cream te vormen.
Cream’s repertoire varieerde van hard rock (I feel free) tot ellenlange instrumentale blues jams (Spoonful).
Drugs en alcohol verhoogden de spanningen tussen de bandleden en eind 1968 behoorde Cream tot de geschiedenis.
Intussen had Eric vriendschap gesloten met George Harrison en speelde hij gitaarsolo’s op diverse Harrison platen (zoals bvb: While my guitar gently weeps).
Eric’s volgende groep was Blind Faith (tesamen met Ginger Baker, Steve Winwood en Ric Grech).
Na een jaartje hield ook deze supergroep op met bestaan.
Nadien toerde Eric een tijdje met de Amerikaanse band Delaney & Bonnie and Friends en het was Delaney die hem aanspoorde een solocarrière op te starten.
Hij begon met een nieuwe groep, Eric Clapton and Friends, maar al snel veranderde de naam in Derek and The Dominos. Hun meest bekende song: Layla, ter ere van Pattie Boyd, de echtgenote van George Harrison.
Hij werd verliefd op Pattie Boyd (toen nog steeds getrouwd met George Harrison), werd verslaafd aan heroïne en gedurende enkele jaren trad hij niet meer op deed hij geen studiowerk meer.
In 1974 was hij eindelijk tesamen met Pattie (ze trouwden in 1979 en scheidden in 1989) en stopte hij met heroïne maar begon stevig te drinken.
In 1974 had hij eindelijk zijn eerste Nr 1 solo-hit: I shot the sheriff.
In 1975 had hij grote successen met o.a. Wonderful tonight (alweer ter ere van Pattie) en Cocaine (een cover van J. J. Cale).
In 1976 trad hij op in The last Waltz, een documentaire van Martin Scorsese ter ere van The Band (regelmatige begeleidingsgroep van Bob Dylan).
In de tachtiger jaren speelde hij met diverse artiesten zoals Roger Waters van Pink Floyd.
In 1991 schreef hij, de naar aanleiding van de dood van zijn 4-jarig zoontje, de prachtige song Tears in heaven (voor deze single en het album Unplugged kreeg hij 6 Grammy Awards).
In de volgende jaren, en tot op heden, bracht Eric diverse, meestal blues-getinte, meesterwerken uit en trad hij op met heel wat bekende artiesten:  Carlos Santana, B.B. King, Steve Winwood, Joe Bonamassa, Jeff Beck, …
Clapton citeert Freddie King, B.B. King, Albert King, Buddy Guy en Robert Johnson (allen bluesgitaristen) als zijn grote voorbeelden.
Hij is de enige artiest die driemaal werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame: éénmaal als solo artiest en tweemaal als lid van The Yardbirds en Cream.
Hij wordt beschouwd als een der grootste en meest invloedrijke gitaristen aller tijden.
Hij staat tweede in de lijst 100 Greatest Guitarists of all time van het magazine Rolling Stone en vierde in Gibson's Top 50 guitarists of all time.

The Yardbirds (Eric rechts met Gretsch 6120)

John Mayall and The Bluesbreakers (Eric uiterst rechts)

Cream (Eric centraal)

Blind Faith (Eric uiterst rechts)

Eric met BB King

Met Blackie (2013)
| Home | Music | Pictures | Flash | Math for fun | Contact | Sitemap | Disclaimer |
| JWLS © 2016 |