Jean “Django” Reinhardt was een Belgische gitaarvirtuoos en componist.
Hij wordt nog steeds beschouwd als een der grootste gitaristen aller tijden. Tengevolge van een ongeval kon hij enkel de wijsvinger en de middelvinger van zijn linkerhand gebruiken en ontwikkelde hij noodgedwongen een nieuwe en unieke speelstijl (hot jazz gitaar genoemd).
Hij werd geboren op 23/01/1910 in een woonwagen te Liberchies (Pont-à-Celles, Henegouwen) als lid van een Manouche-familie (Franse Romani zigeuners).
Al op zeer jonge leeftijd toonde hij interesse voor de muziek, eerst speelde hij viool tot hij, toen hij 12 was, een banjo als geschenk kreeg. Op de leeftijd van 13 jaar kon hij leven van zijn muziek. De oudste gekende opnames dateren uit 1928 en hierop speelt hij banjo.
Toen hij 18 jaar was brak er brand uit in zijn woonwagen en bij dit ongeval raakte hij zo erg gewond aan zijn linkerhand (en zijn benen), dat de dokters vreesden dat hij nooit meer een instrument zou kunnen bespelen.
Zijn broer kocht hem een nieuwe gitaar en met doorgedreven volharding leerde Django solo spelen met slechts 2 vingers.
In de periode 1929 – 1933 ontdekte hij de Amerikaanse jazz, liet de banjo links liggen en legde zich volledig toe op de gitaar. In deze periode leerde hij ook een jonge violist, met dezelfde muzikale interesse, kennen: Stéphane Grappelli.
Midden van de jaren dertig kocht hij zijn eerste Selmer-gitaar.
In 1934 nodigde de Hot Club de France (een groep jazzfanaten) Django en Grapelli uit om de Quintette du Hot Club de France te vormen. De andere leden waren Django’s broer Joseph en Roger Chaput op de gitaar en Louis Vola op de bas.
Hun kwintet was een van de weinige jazzensembles met enkel snaarinstrumenten, zo gebruikten zij hun gitaren om percussiegeluiden te imiteren.
In augustus 1934 verschenen de eerste opnames van het kwintet.
Eind jaren dertig speelde Django met heel wat Amerikaanse jazzmuzikanten en maakte tevens opnames met hen, o.a. met Louis Armstrong en Dizzy Gillespie.
Zijn gitaren waren steevast Selmer Maccaferri, de eerste gitaar met een cutaway die commercieel beschikbaar was.
Toen WO II uitbrak was Django op tournee in de UK.
Terwijl hij onmiddellijk terugkeerde naar Parijs, bleef Grappelli tijdens de ganse oorlogsperiode in Engeland.
Het kwintet in Parijs werd dus aangepast: Hubert Rostaing op klarinet verving de viool van Grapelli.
Hoewel de Duitsers jazz afkeurden en hij bovendien ook nog zigeuner was, kwam Django de oorlog door zonder grote problemen omdat hij bescherming genoot van enkele jazzminnende Duitse hoge officieren.
Na de oorlog vervoegde Django zijn vriend Grappelli in Engeland en in 1946 vertrok hij naar de USA, waar hij optrad als “special solo guest” in het orkest van Duke Ellington.
Tevens deed hij enkele geslaagde optredens in de Carnegie Hall.
In februari 1947 keerde hij terug naar Frankrijk. Hij had moeite zich aan te passen aan het moderne leven en bracht banaf nu de meeste tijd door met te leven in gipsystijl.
Soms trad hij nog eens op met een elektrische gitaar en versterker, soms vertikte hij het om zijn bed te verlaten.
In 1949 nam hij in Rome, met Italiaanse muzikanten, zijn laatste album op: Djangology. Deze opname werd pas in 1950 uitgebracht.
In 1951 trok hij zich terug in Samois-sur-Seine, alwaar hij verbleef tot zijn dood. Regelmatig deed hij nog optredens in Parijse jazzclubs.
Op 16 mei 1953 werd hij getroffen door een beroerte en stierf hij in het hospitaal van Fontainebleau.
Zijn muziek is te horen in diverse soundtracks (zoals The Matrix en The Aviator).
Heel wat muzikanten, zowel rock, jazz als blues, uiten openlijk hun bewondering voor Django: B.B. King, Les Paul, Eric Clapton, Pete Townshend (The Who), Mark Knopfler Dire Straits), Keith Richards (The Rolling Stones), Hank B. Marvin (The Shadows), Stevie Ray Vaughan, …
Volgens Chet Atkins is Django de meest invloedrijke gitarist van de 20ste eeuw.
Jaarlijks worden er diverse festivals georganiseerd: Festival de Jazz Django Reinhardt in Samois-sur-Seine, Django Reinhardt Jazz Festival in Liberchies, Django Reinhardt Festival in Hildesheim, …

In zijn jeugd, nog met een banjo

Met Stephane Grapelli

Quintette du Hot Club de France

Nieuwe gitaar bewonderen

Met o.a. Les Paul, Lionel Hampton en Nat King Cole

Playboy Django
| Home | Music | Pictures | Flash | Math for fun | Contact | Sitemap | Disclaimer |
| JWLS © 2016 |